어떡하죠 (-_-)

I’m trying to concentrate and study for a long time for the coming exam this saturday. As I’ve been studying, many different questions came across to me. One of them was my favourite.

If you would be given an opportunity to live anywhere, where would you live?

It was a part of my speaking section. I only had 45 seconds to answer, but as long as 45 pages to talk about it. However, I could not even start with an accurete introduction sentence. That is my problem, if I have to say to many things, I just don’t know where to start…Another well-known problem is that I can’t summarize :). It may sound ridiculious but I just can’t come to a conclusion, not before telling each detail :). That makes everyone around me go crazy and say : “…and the conclusion is??" Well, lets continue with the question and not my inabilities (‘-‘)

Where would I like to live, if a chance would be given to me? There are some several answers I could give to this questions. But if I had to answer it right now, it would be only Seoul…I’ve been meaning to go to Seoul for a very long time. A year ago, I wrote about being far a way, actually a wish of me being there. I don’t know why I’ve been wanting so badly to cross continents and oceans, but it seems that I really want to do it. I don’t know when exactly I will be able, but I’ve never lost my hope (^_^)

Suddenly, a month ago I got an email, which would make my wishes come true. I couldn’t believe it!!! Really???!!! How come??!!! Is it really possible, if I only want it? Without an effort?? Well, at least I can call it a start. It is not sure, if the gates of Seoul have opened for me, but I  can see the gates, even from a far distance. Well, what can I say, just hang on, fighting! (^_^)

Since two days, I’ve been having interviews which make my heart beat so fast, and keep me sleepless during nights. Tomorrow or the other day, I’ll be getting the results and see if the gates will be opened this summer, or just be closed for a while more. I hope, I get the chance to enter those gates this summer. Because I somehow feel to be a part of that world behind the gates. Or I feel to find something which belongs to me, which I’ve lost many years ago or which I did not have but have to find. Maybe its myself (*-*) I will find it out, when I have the chance. Don’t worry, I’ll let you know ;)

어떡하죠 ('_'), why I have choosen this as my title? I really liked the song. It was in a korean drama I’ve watched lately. I just wanted to name it as this song…maybe the title just got me (‘-‘)…

I’m going to meet a friend who is living in Taipei, and came to my city for a vacation. Looking forward to it (^_^)

p.s. thanks to exam, I’ve finally written to my blog and at the same time practised for the writing section. And would I score well?? What do you think? :)

p.s. Want to know how you would answer this question : Ece, Zero, Burchito

O gölgen az önce bana uzandı…

Bugün çok karmaşık, yoğun, soğuk ve inanılmaz yağmurlu bir gün geçirdim. Bir sevindim bir kafam karıştı. Bir anda umutla doldu içim, bir anda çaresiz olduğumu fark ettim. Önemli bir adım atmam gerekiyor, korkmadan hemde! Karar vermem gerekiyor, ciddi ve önemli bir karar, kendimi toplayıp tamamen soluksuz sonuna kadar gitmek için. Bir sürü düşünce uçuşuyordu kafamda, bu aralar zorlanıyorum karar almada. Bazen de çok büyük bir değişiklik olacaksa hayatımda ilk adımı atmaktan çekiniyorum.

Gözüme uykuda girmiyor, kafamı toparlayamıyorum da, nerden başlasam bilemedim. Sonra bir anda canım dostumun yazısını gördüm.

Gölgem yalnız değil

Merak ettim acaba ne demek istemiş diye, okudum ve okurken sanki o gölge karşımdaki bir zamanlar uçuk mavi olan ancak artık içimdeki stresten griye dönüşen duvarda gördüm gölgeleri…Yüzündeki o huzurlu ifadeyi seçemiyordum belki gölgeden, ancak bir sıcaklık hissettim..Belkide nefesiydi, derin derin alıp verdiği…

Kendimi daha iyi hissettim, o gölge bana da uzanmıştı sanki. Ne kadar güzel dedim, canım bir tane dostum, çok sevdiği bir işi yapıyor ve mutlu. Çünkü korkmadı adım atmaktan, gerekeni yaptı istediği hayali için! Ben de yapmalıyım, bu sefer geri adım atamam, bu kadar yaklaşmışken, sonrasını şimdiyi karmaşayı düşünerek korkmamalıyım!

Bu yazından sonra daha net düşünüyorum. Şimdi gidip sakin ve huzurlu bir uyku uyuduktan sonra, sabah erkenden kalkıp kahvemi içerek ayılacağım ve kollarımı sıvayıp, yeni hayatım şekillendirmek için eski hayatıma dair kalıntıları, son kiremit parçalarını, taşları, tüm yükleri ayıklayıp atacağım.

Kendime istediğimi yapma ve istediğim gibi yaşamak için seçim özgürlüğünü tanıyacağım!

Arkadaşlık her zaman gölge veren bir ağaçtır. Colaridge

Ne kadar doğru, EceneM, teşekkür ederim

p.s. Aja aja, fighting!!!!!!