Başladığım yerdeyim, tekrar bir ICE içinde başladığım yere doğru ilerliyorum. Rotam Frankfurt am Main, bundan dört yıl önce gene böyle bir trende gene Herten’den yola çıkarak binmiştim bir ICE’ye. Bu sefer gündüz geçiyorum tüm tarlaları, sağ ve sol tarafımda uzun çam ağaçları ve ara ara sarı tarlalar. Tren oldukça hızlı gidiyor. Bu sefer zamanda daha hızlı geçiyor. Ne de olsa en uzun yolculuğumdan sonra bu mesafe bana çok kısa geliyor. Bulutlar gene kocaman, pamuk gibi bembeyaz gökyüzünü kaplıyor. Güneş pencereye aralayabildiği bulutlar arasından sızıyor. Bir aydınlık bir karanlık oluyor, tüneller tamamen karartıyor etrafı, her bir 200m de. Bu yol üzerinde oldukçe uzun tüneller var. Şimdi koyu kara bulutların yönüne doğru ilerliyor tren, gittiğim yerde yağmur yağıyor olsa gerek. Geldiğimden beri güneşli günleri gördüysem de kara bulutsuz bir gün geçmedi desem yeridir. Gene de seviyorum bu bulutları, özgür hissediyor insan, huzurlu ve mutlu…
Trene Essen’den bindim bu sefer, Köln üzerinden gidiyoruz Frankfurt’a, bu yollar arasında daha çok yerleşim yeri var, sanayi ve maden bölgeleri bu taraflar. Yukarı Ruhr Gebiet denilen Dortmund, Düsseldorf, Münster’e kadar uzanıyor. Daha farklı bir bölge, yabancıların da yoğun yaşadığı yerler, kendine has yerleşim yerleri, bazen hala Almanya sınırlarında olduğundan şüphe ettiğim yerler. Belki de benim hayalimdeki Almanya’nın sınırları arasında değildir zaten.
Trene bindikten bir süre sonra Kontrolör geldi ve son biniş hakkımıda mühürledi. Zaten bugün biletimin son günüydü. Ne kadar güzeldi gezmek, bunu çok özlemiştim. Sürekli trenlerde hayal ediyordum kendimi, uzun uzun yola çıksam ve sonunda bir çok sevdiğim ve özlediğim birileri beni karşılasa…Hepsi içten dileklerdi, ve gerçekleşti. Şimdi her başlangıcın sonu gibi tekrar başladığım yere dönüyorum. Yeni bir başlangıç olması için bu yere dönmem gerekiyor. Ancak başladığım yerden bu sefer farklı birisi olarak çıkacağım yola. Her yolculuk insanda bir iz bırakıyor, bu yolculuğum bende Kuzey’in izlerini bıraktı. Şimdi o izlerle tekrar Güney’e dönüyorum. Yolculuğum sırasındaki Asya esintilerini ise yanıma alıyorum, beni ferahlatması için.
Her gezi öncesi hayaller kurar insan, benim de hayallerim vardı, planlarım, bir kısmı beklentim dışında gelişti gene de bir takım şeyler istediğim gibi gitti. Ne kadar plan yaparsak yapalım, taslağın bile uyuşması zor olabiliyor çoğu zaman. Hiç dönüyormuşum gibi hissetmiyorum. Bu trende uzun bir süre, son durağına kadar gitmek isterdim. Ancak ineceğim yer belli, şimdilik! Beni teselli eden belkide henüz tam emin olamasamda güvendiğim sonsuzluğun Sahibinin, benim için güzel ve yeni planlar hazırlamasıdır. Yakın bir zamanda çok istediğim uzun bir yolculuğa tekrar çıkmamdır belki de…
Ne olursa olsun, bu güzel yolculuğu yapmış olmanın ve birbirinden güzel hatıralar dışında binlerce resmin benimle birlikte dönüyor olmasıdır. Yolculukları çok seviyorum, bende bıraktıkları izleri, bu izlerin kanıtı olan resimleri ve her yolculuk sonrası biraz daha büyümüş olmayı…
Dilerim herkes böyle güzel yolculuklara çıkar, dilerim bende çok uzun zamandır beklediğim o uzun yolculuğa çıkar ve izlerini sizle paylaşırım…
Frankfurt am Main
Essen-Frankfurt am Main ICE 625
dilerim yol boyunca hissettiklerin hep devam eder canim.
AntwortenLöschensevgiler
Ben neden kaçırmışım bu yazını, bilemedim. Bir de birlikte bir tren yolculuğu diliyorum Suchim, karlı dağların, şırıl şırıl akan ırmakların arasından geçip gittiğimiz. kocaman öpüyorum seni...
AntwortenLöschen